Devi’s SaS Story 1
Voorwoord
(De aanloopperiode naar School at Sea t/m 18 oktober 2025)
Hoe het begon, mijn eerste ontmoeting met School at Sea
Ik weet het moment nog goed: ik scrollde op Facebook en ineens zag ik iets over School at Sea voorbij komen. Het voelde alsof er iets in mij klikte. Alsof iemand zachtjes zei: “Dit wordt jouw volgende stap.”
Ik ben Devi Tiemessen, 16 jaar. Toen ik School at Sea ontdekte was ik 15, en ergens voelde het meteen vertrouwd. Dat komt misschien doordat ik de eerste vier jaar van mijn leven op een boot heb gewoond. In Thailand, waar ik geboren ben, wás een boot ons huis. Mijn vader sprong al met mij in de zee toen ik nog maar vijf dagen oud was.
De oceaan is voor mij nooit vreemd geweest; eerder een plek van rust en thuiskomen. Toch dacht ik lang dat School at Sea te veel een droom was om echt werkelijkheid te kunnen worden. Tot ik besloot dat ik het gewoon moest proberen, en dat avontuur begint nu echt.
Mijn persoonlijke doelen
Ik woon nog steeds in Turkije en heb eigenlijk nooit echt in Nederland gewoond. Daardoor voel ik me soms wat onzeker tussen Nederlandse leeftijdsgenoten. De taal gaat nog niet vanzelf en dat maakt dat ik sneller stil blijf, terwijl ik eigenlijk iemand ben die heel veel praat wanneer ik me op mijn gemak voel.
Tijdens School at Sea wil ik leren om meer van mezelf te laten zien. Om verantwoordelijkheid te nemen, mijn stem te gebruiken en mezelf te vertrouwen, ook als iets spannend voelt.
Mijn doel vóór Tenerife: Minstens één keer wachtleider zijn tijdens het wachtlopen.
Voor anderen misschien een klein ding, maar voor mij een heel belangrijke stap: laten zien dat ik leiderschap durf te nemen.
Fundraising, meer geleerd dan ik ooit had verwacht
Het afgelopen jaar was één grote les in doorzetten, mensen aanspreken, lef tonen en vertrouwen opbouwen.
Allereerst de mensen die mij persoonlijk hebben gesteund
Heel veel mensen hebben op eigen initiatief bijgedragen aan mijn deelname. Sommige donaties waren klein, andere groter, maar allemaal samen vormden ze een enorm belangrijk deel van het totale bedrag.
Het raakte me echt hoeveel mensen in mij geloven en me dit avontuur gunnen. Elke donatie voelde als een duwtje in de rug: “Ga ervoor, Devi.”
Die persoonlijke steun heeft voor mij misschien nog wel de meeste betekenis gehad.En daarna het contact met bedrijven, leerzaam én spannend
Het benaderen van bedrijven was voor mij echt een leerproces. Ik moest uit mijn comfortzone, gesprekken voeren, plannen uitleggen en soms ook leren omgaan met een “nee”. Maar daar heb ik juist veel van geleerd.
Bedrijven waar ik contact mee had:
Itamex
GoFunSailing
FitHit
Kraken Yachts
Daarnaast deed ik acties zoals:
kerststallen maken
armbandjes en souvenirtjes verkopen
handdoekjes verkopen
interviews geven
In het begin vond ik het heel spannend om mensen om hulp te vragen. Dankzij mijn coach Wally leerde ik dat ik het wél kan. En ik ontdekte zelfs dat ik het leuk vond om mensen te vertellen over mijn droom en over waarom School at Sea zo belangrijk voor me is.
School, spannend maar ook leuk
Ik volg les via de Wereldschool, wat goed werkt omdat het flexibel is. Soms gaat de tijd zo snel dat ik bang ben dat ik achterraak. Met mijn docenten overleg ik welke lessen extra aandacht nodig hebben.
Voor Nederlands loop ik wat achter door de online onderdelen, maar gelukkig mag ik nu ook met het fysieke boek werken. Andere vakken moet lukken, al blijft het wennen en soms best spannend. Maar uiteindelijk voel ik me wel voorbereid.
Eten en bewegen, wennen aan een ander ritme
Thuis kookt mijn vader altijd heerlijk, dus dat ga ik zeker missen. Aan boord moet ik waarschijnlijk wennen aan ander eten, maar ik wil juist leren om alles te proberen.
Sport heeft altijd een grote rol gespeeld in mijn leven, van paardrijden en tennis tot volleybal en zeilen. Omdat ik thuis studeer beweeg ik nu minder, dus ik hoop dat we aan boord actief blijven. Daar kijk ik echt naar uit.
Wat ik al kan, en wat ik nog wil leren
Afgelopen zomer verkocht ik veel armbandjes en souvenirtjes aan gasten op de boten van mijn ouders. Daardoor leerde ik hoe je klanten helpt, hoe je iets goed voorbereidt en hoe je spontaan gesprekken voert met mensen van allerlei nationaliteiten.
Ik merkte dat ik daar echt in groeide. Dat geeft me vertrouwen dat ik ook aan boord nieuwe vaardigheden ga ontdekken.
Tot slot, de spanning stijgt
Het begint steeds echter te voelen, en daardoor ook spannender. Het lijkt alsof het gisteren nog acht weken tot vertrek was. Ik snap echt niet hoe snel de tijd is gegaan.
Maar één ding weet ik: ik heb er enorm veel zin in.
Liefs,
Devi Tiemessen
Devi’s SaS Story 2
Harlingen – Tenerife
(Eerste weken aan boord: 19 oktober t/m 27 november)
Algemeen reisverslag
De eerste dagen aan boord waren zwaar. Het afscheid van mijn ouders in Harlingen voelde moeilijk, vooral omdat ik me realiseerde dat ik zes maanden van huis weg zou zijn. De eerste week in Harlingen was vooral gevuld met leren over zeilen en veiligheid. Ik had veel heimwee, maar ook plezier in de zeillessen. Toen we naar Den Helder vertrokken en ik even contact met mijn ouders kon hebben, voelde ik me wat opgelucht.
De zee was soms ruw, en ik had een beetje last van zeeziekte, net als veel van de anderen. We begonnen met het wachtschema en de eerste echte wacht was van 12 tot 3 uur. Na wat regen werd mijn eerste nachtelijke wacht afgelast. In Boulogne-sur-Mer hadden we wat vrije tijd, en ik voelde me nog steeds vaak verdrietig. Het was vreemd om zoveel heimwee te hebben, iets wat ik normaal niet heb. Maar ik weet dat dit gevoel zal afnemen naarmate de tijd vordert.
De nachtwachten gingen door, en we zetten koers naar Tenerife. Het nieuwe wacht-schema was 4 uur op, 8 uur af, en ik had de 12 tot 4 wacht, zowel overdag als ’s nachts. Sam, de kapitein, zei dat de reis naar Tenerife twee keer de helft zou duren, maar na tien dagen was dat nog steeds het antwoord. De reis was dus langer dan verwacht, maar we leerden veel: het logboek invullen, met coördinaten onze positie bepalen, werken in de machinekamer, en zelfs studeren tijdens ruw weer, met dolfijnen die langs de boot zwommen.
Tenerife was een welkome afwisseling. We deden een uitwisseling met een lokale school, speelden een voetbalwedstrijd tegen een Duitse school (en wonnen 2-1), en maakten een wandeling van 17 km in het vulkanische El Teide-gebied. We brachten vrije tijd door op het strand en op een markt, en ik had veel leuke gesprekken met nieuwe mensen.
Schoolwerk
Mijn schoolwerk gaat goed, al ben ik nog steeds achter op schema. Het tempo is lastig door de taalbarrière, maar ik probeer mijn best te doen om in te halen en de achterstand niet verder op te laten lopen. Het is een uitdaging, vooral met lezen en de vakken die veel aandacht vragen. Maar ik ben gemotiveerd en vastberaden om dit jaar goed af te ronden.
Wacht
Tijdens de wachten leerde ik veel over de techniek aan boord: het logboek invullen, de machinekamer checken, de zeilen zetten, en knopen leren. Ik wil beter worden in het snel vinden van lijnen en nog effectiever samenwerken met mijn team.
Evaluatie van Mentor Nick
Devi heeft een sterke eigenschap als het gaat over de omgang met mensen. Ze maakt namelijk
gemakkelijk vrienden met iedereen aan boord en is eigenlijk de enige die zich mengt in meerdere
groepen. Dat vertel ik hier, omdat zij mij zelf aan heeft gegeven dat ze bang was geen aansluiting te kunnen vinden met haar leeftijdsgenoten. Dat kwam vooral voort uit het feit dat ze, vanwege haar achtergrond, de jongerencultuur in Nederland niet zo goed kent. Het tegendeel is bewezen, want het blijkt juist een kracht van haar te zijn.
Qua school heeft Devi af en toe wat hulp nodig om op te starten, maar als ze aan de slag is werkt ze goed. Door de taal is het tempo een uitdaging. Ze leest gelukkig veel, wat goed is voor haar Nederlands, maar soms heeft ze haar prioriteiten niet zo goed op orde. Hierdoor raakt ze bij bepaalde vakken wat meer achter dan nodig is. Dat heeft ze uit zichzelf ingezien, waarna ze een visueel overzicht heeft gemaakt van haar vooruitgang per vak. Dat geeft haar duidelijk inzicht in welke prioriteiten ze moet stellen. Devi begon in de eerste weken soms te laat aan haar schoolwerk, maar dat heeft ze snel verbeterd. We bouwen langzaam het tempo op en ik zie sterke groei in de ontwikkeling van Devi. Ze heeft het best zwaar met school hier, maar ze is wel een echte strijder.
Evaluatie van Kapitein Sam & Projectcoördinator Sander
De eerste periode zit erop. De Noordzee, de Golf van Biskaje en de Atlantische Oceaan hebben jullie flink op de proef gesteld. Ondanks zeeziekte gingen jullie door met wachten, keukendienst draaien en schoolwerk maken. Het kostte soms wat meer moeite door het ruwe weer, maar jullie inzet was duidelijk.
Natuurlijk ging niet alles vlekkeloos: de schoonmaak kon beter, er was meer focus nodig op schoolwerk, en de tafelmanieren mochten ook wel wat beter. Maar het is mooi om te zien dat de groepsdynamiek goed is. Jullie zorgen voor elkaar en maken er samen een feestje van, of het nu om een knipbeurt, sporten of chillen op het achterdek gaat. Een mooi voorbeeld hiervan is hoe jullie op Tenerife al hangmatten ophingen. Ook al ging niet alles zoals gepland, zoals geen tussenstops onderweg of de beklimming van de niet-Teide, jullie gingen daar goed mee om.
Kortom, het gaat goed, zeker voor dit deel van de reis. Maar wees je ervan bewust dat er nog werk aan de winkel is. Blijf kritisch op jezelf en je team, of het nu tijdens de keukendienst of de wacht is. Blijf de lat hoog leggen en wees eerlijk als iets minder ging. Denk na voordat je zegt "het ging best goed". Dit geldt ook voor schoolwerk: stel niet uit en vraag op tijd om hulp als het niet lukt. Zo blijven jullie groeien, en we hopen deze ontwikkeling door te zetten tijdens de rest van de reis.
Veel plezier en succes met de Grote Oversteek! Maak er wat moois van.
Gezondheid en lifestyle
Ik slaap vroeg omdat ik merk dat slaap erg belangrijk is. Mijn eetpatroon is veranderd; ik eet meer dan normaal en probeer goed op mijn voeding te letten. Ik heb niet veel behoefte aan snacks, maar af en toe een dropje is lekker. Tijdens de wachten heb ik wel een work-out door de fysieke inspanning.
Keuken
De keukendienst is soms zwaar, maar ik vind het leuk. Het wordt steeds beter, al is mijn groepje nog niet het snelst of het meest efficiënt. Ik wil beter worden in het bedenken en maken van gerechten, hoewel de havermout vaak mislukt.
Spaans
We hebben geleerd onszelf voor te stellen en basiscommunicatie in het Spaans. Ik heb het nog moeilijk met de taal, maar we spelen leuke spellen zoals Spaanse bingo. Het is een uitdaging, maar ik leer snel.
Reflectie op competenties
In een situatie tijdens keukendienst probeerde ik meer te communiceren en beter samen te werken, maar het liep niet helemaal zoals gepland. Ik moet beter luisteren en samenwerken, vooral met de chef, om de werkdruk te verdelen. In een andere situatie, toen we een PO moesten maken over El Teide, merkte ik dat ik de deadline verkeerd had ingeschat en te lang had gewacht om te beginnen. Dit resulteerde in stress en miscommunicatie binnen het groepje. In de toekomst wil ik meer verantwoordelijkheid nemen en beter leiding geven.
Mijn visie op dit deel van de reis
Ik ben tevreden met mijn prestaties tot nu toe, maar ik weet dat ik meer van mezelf kan verwachten. Ik wil efficiënter werken, beter communiceren tijdens de wachten en sneller zijn met schoolwerk. De reis is pas net begonnen, en ik kijk uit naar wat er nog komt.
Sponsorafspraken
Ik heb in elke haven de vlaggen van mijn sponsoren, Flaka, Itamex en Kraken Yachts, opgehangen. Dit blijf ik doen in de volgende havens.